เจ้าคอยางถูกพบเห็นเป็นครั้งแรกในปี 2559 ขณะว่ายน้ำอยู่ในแม่น้ำ ในพื้นที่เมืองปาลู จังหวัดสุลาเวสีกลาง ของประเทศอินโดนีเซีย เจ้าหน้าที่เชื่อว่ายางดังกล่าวคือยางรถจักรยานยนต์ที่คนโยนลงไปในน้ำ แล้วจระเข้ว่ายไปเจอและผลุบเข้ามาสวมคอมันโดยไม่ได้ตั้งใจ
 
           ในปี 2559 เจ้าหน้าที่พยายามช่วยเหลือมันด้วยการเอาไก่ล่อให้มันขึ้นมาบนบก แต่มันไม่สนใจ ต่อมาในปี 2561 คณะกรรมการอนุรักษ์สัตว์อินโดนีเซีย พยายามช่วยเหลือมันอีก ด้วยการสร้างกับดักจระเข้ แต่ไม่ประสบความสำเร็จและไม่สามารถใช้งานได้ เนื่องจากไม่มีศักยภาพมากพอที่จะรับมือกับจระเข้ขนาดใหญ่
 
          แม้ที่ผ่านมามีหลายชาติ เช่น ออสเตรเลียได้ส่งผู้เชี่ยวชาญมาช่วยก็ยังไม่สำเร็จล่าสุดมีผู้พบเห็นและถ่ายภาพมันได้้มื่อวันที่ 14 มการาคม 63 ที่ผ่านมาในสภาพที่ยางรัดแน่นขึ้นเรื่อยๆ โดยผู้เชี่ยวชาญก็ไม่แนะนำให้ใช้ยาสลบกับมัน เพราะเกรงว่ามันจะหนีหายลงไปในน้ำก่อนที่ยาสลบจะทำงาน ซึ่งจะทำให้การตามจับตัวมันยากขึ้น

           นายมุลยาดี จากคณะกรรมการอนุรักษ์สัตว์อินโดนีเซีย เปิดเผยว่า เจ้าคอยางโตขึ้นเรื่อย ๆ มันยาวประมาณ 4 เมตร หัวของมันมีขนาด 40 เซนติเมตร ส่วนยางเส้นดังกล่าวมีเส้นผ่าศูนย์กลางราว 14 นิ้ว
 


           ปัญหาก็คือ ยิ่งมันโตขึ้น ยางก็อาจจะยิ่งรัดคอมันแน่นขึ้นเรื่อย ๆ จนอาจเป็นอันตราย นี่จึงเป็นเหตุผลที่เจ้าหน้าที่จำต้องเร่งช่วยเหลือมันให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ และทุกฝ่ายก็คาดหวังว่าจะช่วยมันให้ได้ในเร็ว ๆ นี้
 
ข่าวจาก BBC
 
 

ผลงานถ่ายภาพใต้น้ำที่ได้รางวัลจากการประกวด Ocean Art Contest 2019 จาก 16 หมวดหมู่ที่แตกต่างกันเช่น Wide-Angle, Portrait, และ Nudibranchs จำนวนภาพถ่ายขั้นสุดท้ายจึงถูกส่งไปถึงผู้ชนะร้อยคนผู้ได้รับรางวัลและการกล่าวถึงอย่างมีเกียรติ



การประกวดภาพถ่ายใต้น้ำ Ocean Art มอบรางวัลมากกว่า $ 85,000 และดึงดูดผู้เข้าร่วมนับพัน การประกวดนี้เป็นหนึ่งในการประกวดภาพถ่ายธรรมชาติที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลก ผลงานในปีนี้มาจาก 78 ประเทศซึ่งเป็นตัวเลขที่น่าประทับใจและรับประกันได้ว่าจะมีตัวแทนจากทั่วทุกมุมโลก ผู้ชนะการประกวดในปี 2019 ได้รับการคัดเลือกจากกรรมการที่มีชื่อเสียงเช่น Tony Wu, Martin Edge, Marty Snyderman และ Scott Gietler คุณสามารถอ่านความเห็นของกรรมการได้โดยคลิก ที่นี่

ข้อมูลเพิ่มเติมจาก  uwphotographyguide.com

#1
Honorable Mention - Enrico Somogyi - Compact Wide Angle Category - "Coconut Octopus"

 

#2

5th Place - Tianhong Wang - Blackwater Category - "Bride"

 

#3

3rd Place - Steven Kovacs - Blackwater Category - "Lionfish"

 

#4

3rd Place - Dave Johnson - Macro Category - "The Hyponotist"

 

#5

2nd Place - Paolo Bausani - Blackwater Category - "Blanket Octopus"

 

#6

4th Place - Jake Wilton - Novice Wide Angle Category - "Beauty Spots"

 

#7

1st Place - Greg Lecoeur - Coldwater Category - "Crab-Eater Seal"

 

#8

1st - Paula Vianna - Marine Life Behavior Category - "A Friendly Ride"

 

#9

3rd Place - George Kuo-Wei Kao - Novice Macro Category - "Who Is It?"ฃ

 
#10

3rd Place - Fabien Martinazzo - Compact Macro Category - "Telle Une Torpille Pelagia Cherche Sa Proie"

 

#11

2nd Place - Andrea Pescarolo - Nudibranchs Category - "The Sheep"

 

#12

2nd Place - Nicholas More - Reefscapes Category - "Mangrove Soft Coral"

#13

4th Place - Greg Lecoeur - Reefscapes Category - "Biodiversity"

 

#14

4th Place - Johan Sundelin - Coldwater Category - "Catch"

 

#15

Honorable Mention - Naomi Strong - Novice Macro Category - "What Are You Looking At?"

 

#16

1st Place - Virginia Salzedo - Portrait Category - "Gaspare"

 

#17

1st Place - Shane Gross - Conservation Category - "Victim"

 

#18

Honorable Mention - Celia Kujala - Coldwater Category - "Welcoming Committee"

 

#19

4th Place - Emry Oxford - Portrait Category - "Cuba Croc"

 

#20

1st Place - Fabien Michenet - Blackwater Category - "Snaketooth Swallower"

 

#21

1st Place - Jules Casey - Novice Macro Category - "Seahorse Bus"

 

#22

1st Place - Francisco Sedano - Underwater Art Category - "Psychedelic Seahorse"

 

#23

Honorable Mention - Jay Clue - Marine Life Behavior Category - "Gigantic Aggregation Of Munk Devil Rays In Baja California Sur"

 

#24

Honorable Mention - Aia Mar - Underwater Art Category - "The Air Of Jupiter"

 

#25

Honorable Mention - Jose Antonio Castellano - Wide-Angle Category - "Under The Pier"

 

#26

2nd Place - Tobias Friedrich - Coldwater Category - "Icerock"

 

#27

5th Place - Aldo Costa - Coldwater Category - "Sup On The River"

 

#28

Honorable Mention - Lawrence Wu - Compact Behavior Category - "Fighting For The Female"

 

#29

Honorable Mention - Suzan Meldonian - Blackwater Category - "Long Lure Larval Flounder"

 

#30

Honorable Mention - Mirko Zanni - Coldwater Category - "Reflection"

ห้องสมุด Klementinum ซึ่งเป็นตัวอย่างอันงดงามของสถาปัตยกรรมบาร็อคเปิดขึ้นครั้งแรกในปี 1722 ในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเยซูอิตและมีหนังสือมากกว่า 20,000 เล่ม ได้รับการโหวตให้เป็นหนึ่งในห้องสมุดที่สวยที่สุดและงดงามที่สุดในโลก



จิตรกรรมฝาผนังบนเพดานของห้องสมุดแห่งนี้ในกรุงปรากถูกทาสีโดย Jan Hiebl ในปี ค.ศ. 1781 ผู้กำกับคาเรลราฟาเอลอันการ์ได้ก่อตั้ง Biblioteca Nationalis ซึ่งเป็นที่รวบรวมวรรณกรรมภาษาเช็ก หนังสือประวัติศาสตร์ที่หายากจากคอลเล็กชั่นนี้ถูกส่งไปยัง Google เพื่อสแกนและในที่สุดจะสามารถใช้งานได้ในส่วนหนังสือ Google



เช่นเดียวกับห้องสมุดอื่น ห้องสมุดปรากนั้นเป็นสมบัติที่หายากและไม่ค่อยมีใครรู้จักฃ Klementinum เคยเป็นวิทยาลัยเยซูอิตที่ใหญ่เป็นอันดับสามของโลก เริ่มจากเอาไว้บันทึกสภาพอากาศในท้องถิ่นเริ่มขึ้นที่นั่นในปี 1775 และนับตั้งแต่นั้น ห้องสมุดแห่งนี้เคนเป็นฉากในนวนิยายโดยนักเขียนภาษาสเปนที่มีชื่อเสียง Jorge Luis Borges

กรมฝนหลวงและการบินเกษตร เป็นอีกหน่วยงานที่มักจะถูกพูดถึงให้เข้ามาแก้สารพัดปัญหาเกี่ยวกับน้ำ ไม่ว่าจะเป็น น้ำเค็มรุกแม่น้ำ ขาดน้ำจืดผลิตน้ำประปา น้ำทำมาหากินของเกษตรกรเหือดหาย น้ำในเขื่อน อ่างเก็บน้ำแห้งขอด หมอกควัน ฝุ่น PM 2.5 คลุมเมือง จุดไฟเผาป่า  คนส่วนใหญ่คิดว่าฝนหลวงเป็นยาวิเศษขนานเอกที่คนไทยวาดหวัง แต่จะเป็นจริงได้แค่ไหน เป็นอีกเรื่องที่สังคมจะต้องมองปัญหาอย่างเข้าใจ



นายสุรสีห์ กิตติมณฑล อธิบดีกรมฝนหลวงและการบินเกษตร ได้ให้ข้อมูลกี่ยวกับการทำฝนหลวงดังนี้ “ก่อน อื่นต้องเข้าใจ ต้นกำเนิดของฝนหลวงมาจากนำหลักการทางวิทยาศาสตร์มาทำให้ฝนตกถูกที่ ถูกเวลาในช่วงฤดูฝนเป็นหลัก เพื่อแก้ปัญหาฝนทิ้งช่วง ช่วยเหลือเกษตรกรที่ลงทุนเพาะปลูกไปแล้ว พืชผลจะได้ไม่ยืนต้นตาย ฤดูฝนแม้จะเกิดภาวะฝนทิ้งช่วง แต่สภาพอากาศเอื้อให้ทำฝนหลวงได้ดี แต่สภาพอากาศในช่วงนั้นจะแตกต่างกับฤดูแล้งอย่างสิ้นเชิง”


ฤดูแล้ง พ.ย.-ก.พ. สภาพอากาศจะเอื้อให้บินขึ้นไปทำฝนหลวงเฉลี่ยแล้วมีแค่เดือนละ 4-5 วัน
มี.ค.-เม.ย. เอื้อให้ทำฝนได้เพิ่มขึ้นเป็นเดือนละไม่เกิน 10 วัน
ต่างกับฤดูฝน พ.ค.-ต.ค. เอื้อให้บินทำฝนได้เดือนละไม่ต่ำกว่า 20 วัน



สภาพ อากาศเอื้ออำนวยที่ว่านั่นคือ อากาศมีความชื้น สัมพัทธ์มากกว่า 60% ค่าการยกตัวของเมฆกำลังดี คือสภาพท้องฟ้าเปิดมีพลังงานแสง อาทิตย์มาช่วยยกตัวของเมฆลอยขึ้นไปก่อตัวในแนวตั้งได้ดี

แต่ฤดูแล้ง ความชื้นในอากาศมีแค่ 40-50% แถมยังมีมวลอากาศเย็น หรือความกดอากาศสูงมากดทับไม่ให้เมฆลอยตัว แล้วไหนลมชั้นบนยังพัดแรงทำให้เมฆที่พอจะก่อตัวแตกกระจาย โอกาสจะได้ฝนยิ่งน้อยลงไปอีก

“ฤดูแล้งใช่จะไม่มีโอกาสทำฝนหลวงได้เลย สามารถทำได้ แต่ต้องรอให้สภาพอากาศเป็นใจ รอช่วงที่อากาศร้อนพัดมาปะทะกับอากาศเย็น ถึงจะเป็นโอกาสทำฝนหลวงได้ บินขึ้นไปโปรยสารเร่งปฏิกิริยาให้เมฆและทำให้ฝนตกได้ตรงพื้นที่เป้าหมายตาม ที่ต้องการ ไม่ใช่ปล่อยให้ธรรมชาติจัดการ นอกจากฝนที่ตกลงมาจะถูกที่ เมฆฝนที่พอจะมีมาอาจไม่ให้น้ำฝนเลยก็ได้

เรา ไม่สามารถจะบินขึ้นไปทำฝนหลวงได้ทุกวัน จะทำเฉพาะในช่วงโอกาสเหมาะเท่านั้น เพราะเราไม่ใช่หน่วยงานเชิงสัญลักษณ์ ทำเพื่อสร้างภาพ หรือสร้างขวัญกำลังใจ เราจะตัดสินใจขึ้นปฏิบัติการได้ต่อเมื่อมั่นใจแล้วเท่านั้น เพื่อให้คุ้มค่าเงินภาษีของประชาชน เพราะการขึ้นบินทำฝนหลวงครบ 3 ขั้นตอน ก่อกวน เลี้ยงให้อ้วน และโจมตี มีต้นทุนสูงถึงครั้งละ 3 แสนบาท ฉะนั้นทุกอย่างต้องทำให้คุ้มค่าเงินภาษี”



การทำฝนหลวงมีข้อจำกัดมางธรรมชาติ และงบประมาฯและกำลังคนดังนั้นเกษตรกรและผู้ใช้น้ำจึงต้องมีการวางแผนการใช้น้ำและหาทางกักเก็บน้ำด้วยตนเองเพื่อบรรเทาภัยแล้งด้วย


Shayna EcoUnified India Pvt. Ltd. บริษัท Start Up จากนิวเดลีได้ค้นพบทางออกที่เป็นนวัตกรรมในการกำจัดขยะพลาสติก โดยสองปีที่ผ่านมาได้ใช้ขยะพลาสติกเพื่อผลิตกระเบื้องปูพื้นสีสันสดใสที่มีความทนทาน

พาราส สารุจา ผู้ก่อตั้ง Shayna EcoUnified India Pvt. Ltd. Ltd เชื่อว่าพลาสติกเป็นหนึ่งในสิ่งประดิษฐ์ที่ดีที่สุดของศตวรรษนี้  “ผมเห็นคนบ่นเกี่ยวกับพลาสติกบนโซเชียลมีเดียและแสดงความกังวลเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ แต่สิ่งที่น่าเศร้าที่คุณรู้คืออะไร? คนเหล่านี้ไม่เคยก้าวไปช่วยสิ่งแวดล้อมจริงๆเลย”

 

Paras Saluja ผู้ก่อตั้ง Shayna EcoUnified India Pvt. Ltd.


แรงบันดาลใจจากเวียดนาม

ในปี 2558 เมื่อคุณพาราส ไปที่เอเวอเรสเปสแคมป์ เขาสังเกตเห็นกองพลาสติกขนาดใหญ่ที่หัวมุมถนน ล้วนเป็นฝีมือนักท่องเที่ยวที่ทิ้งขยะ  “หลังจากที่ผมกลับมาจากค่ายผมก็คิดถึงแต่เรื่องขยะพลาสติกเหล่านั้น”

อย่างไรก็ตามพาราส ผู้สำเร็จการศึกษาด้านการค้าไม่ได้ความรู้มากในโลกของพลาสติก แต่เมื่อเขาไปเยือนเวียดนามเขาพบความคิดสร้างสรรค์ในการจัดการกับพลาสติก “ เราทุกคนรู้ว่าเวียดนามเป็นประเทศที่อ่อนแอทางเศรษฐกิจ อย่างไรก็ตามวิธีที่พวกเขาทำให้เมืองของพวกเขาสะอาดแม้จะมีคะแนนของตลาดถนนทำให้ผมประหลาดใจ

อย่างไรก็ตามการรีไซเคิลพลาสติกเพื่อสร้างผลิตภัณฑ์ใหม่ไม่ใช่เรื่องง่าย ความท้าทายแรกที่ พาราสเผชิญคือการสร้างผลิตภัณฑ์ที่สามารถรีไซเคิลได้อย่างน้อยห้าปี เขาบอกว่า

“ ทุกวันนี้ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากพลาสติกรีไซเคิลเช่นขวดเก้าอี้และโต๊ะมีอายุการใช้งานห้าปี ผมต้องสร้างผลิตภัณฑ์จากพลาสติกรีไซเคิลซึ่งมีช่วงชีวิตมากกว่าห้าปี เพื่อให้มีผู้สนใจมาลงทุน”

พาราส พบกับเจ้าหน้าที่ของรัฐและนักวิทยาศาสตร์ที่ National Physical Laboratory เพื่อรับข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับพลาสติก / โพลีเมอร์ อนึ่ง NPL กำลังทำงานกับเทคโนโลยีที่สามารถเปลี่ยนพลาสติกเป็นกระเบื้อง ด้วยความหลงใหลในเทคโนโลยี พาราส ลงทุนในการวิจัยและพัฒนาและได้รับสิทธิในการผลิตกระเบื้องสำหรับ บริษัท ของเขา Shayna EcoUnified

ทำกระเบื้องพลาสติกอย่างไร ?

คุณพาราสบอกว่า “ โพลีเมอร์มีอยู่เจ็ดชนิดในโลกนี้ อย่างไรก็ตามโดยทั่วไปเราใช้โพลีเมอร์สองถึงสามชนิดในการสร้างกระเบื้อง ได้แก้ เอทิลีนความหนาแน่นสูง (HDPE), โพรพิลีน (PP) และบางครั้งโพลิเอทิลีนความหนาแน่นต่ำ (LDPE)  เราผสมสารตัวเติมร้อยละ 15 ในขณะที่รีไซเคิลพลาสติกเพื่อให้มีแรงดึงและความทนทานมากขึ้น”



เมื่อได้รับขยะพลาสติกที่ใช้แล้วจากผู้ขาย (Kabadi walas) พลาสติกจะถูกบดล้างล้างผสมกับสารเติมเต็มแล้วบีบอัดเพื่อทำแผ่นกระเบื้องที่หน่วยการผลิตใน Ghaziabad รัฐอุตตรประเทศ ปัจจุบัน พาาส กำลังทำงานอย่างใกล้ชิดกับผู้ค้าขายริมถนนรายใหญ่สามรายในพื้นที่ Delhi NCR สำหรับวัตถุดิบ ในแต่ละวันจะมีการผลิตแผ่นปูผิวทางประมาณ 10,000 แผ่นและ 4,500 ตารางแผ่น ขยะพลาสติกหนึ่งกิโลกรัมทำให้กระเบื้อง 1 ตารางฟุตประกอบด้วยกระเบื้องปูผิวทางพลาสติก 4 แผ่น

“ กระเบื้องของเราทั้งหมดมีคุณสมบัติป้องกันไฟฟ้าสถิตย์ต้านจุลชีพต้านเชื้อแบคทีเรียที่มีความจุความร้อนสูงถึง 140 องศาเซลเซียสและสามารถระบายความร้อนได้ที่ -25 องศาเซลเซียส” Paras กล่าวเสริม ณ ตอนนี้ผลิตกระเบื้องที่มีความสามารถรับน้ำหนักได้ 20 ตันและ 40 ตัน Paras อ้างว่าแผ่นพลาสติกของพวกเขาสามารถอยู่ได้นานไม่ต่ำกว่า 50 ปี”

ผลงาน

คุณพาราส ภูมิใจในขณะที่พูดคุยเกี่ยวกับสวนสุนัขเทศบาล Greater Hyderabad Corporation (GHMC) ซึ่งเป็นโครงการภาครัฐขนาดใหญ่แห่งแรกของ บริษัท ที่ดำเนินการในปี 2561



ภายในสวนสาธารณะกระเบื้องสีชมพูสีเขียวอมชมพูบนทางเท้าดึงดูดความสนใจของผู้เดินผ่านได้อย่างรวดเร็วและคำชื่นชมจะทะลักออกมาหลังจากที่รู้ว่ากระเบื้องเหล่านี้ทำจากขยะพลาสติก จนถึงตอนนี้ พาาส ได้มอบแผ่นกระเบื้องให้แก่ L 'Oréal International, Tata Motors - Jamshedpur และได้รับรางวัลประกวดราคาจาก Municipal Corporation ใน Gurugram


บริษัท องค์กรจำนวนมากได้เข้าถึง Shayna EcoUnified สำหรับกิจกรรม EPR และ CSR ในกรณีนี้ บริษัท ที่เกี่ยวข้องจะจัดหาวัตถุดิบเช่นพลาสติกและ Shayna EcoUnified จะทำกระเบื้อง ณ ตอนนี้ Shayna EcoUnified ได้เปลี่ยนขยะพลาสติกจำนวน 340 ตันให้กลายเป็นกระเบื้องพลาสติกที่มีสีสัน

ก้าวต่อไปในอนาคต

แม้ว่าพาราสจะได้รับความชื่นชมในความคิดสร้างสรรค์ แต่เขาก็ยังกังวล จากการขาดความตระหนักที่ผู้คนมีต่อพลาสติก เขาบอกว่าคนรู้สึกถูกเมื่อใช้ผลิตภัณฑ์พลาสติกรีไซเคิล เขาบอกว่า
“ คนที่รวยมักจะไปซื้อหินอ่อนอิตาลีราคาแพงแทนที่จะลงทุนซื้อกระเบื้องพลาสติก”

แต่พาาส ก็มีแผนสำหรับลูกค้าระดับสูงเช่นกัน ในอนาคตเขาปรารถนาที่จะผลิตกระเบื้องบุผนังออกแบบจากพลาสติกซึ่งสามารถจับคู่กับคุณภาพของกระเบื้องราคาแพง แต่ทำจากพลาสติก

จากข้อมูลของ พาาส ผู้คนควรรู้ถึงประโยชน์ของผลิตภัณฑ์พลาสติกรีไซเคิล เขากล่าวว่าการสนับสนุนจากรัฐบาลเป็นสิ่งที่จำเป็นในการทำให้ตลาดผลิตภัณฑ์พลาสติกรีไซเคิลกลับมาใช้ใหม่
ในการถามเกี่ยวกับแผนการในอนาคต  พาราส บอกว่าเขาปรารถนาที่จะดำเนินการรณรงค์สร้างความตระหนักทั่วประเทศเกี่ยวกับพลาสติกด้วยความช่วยเหลือของรัฐบาล “ ประชากรส่วนใหญ่ไม่ทราบว่า PET โพลีเมอร์สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้พวกเขาเชื่อว่าเป็นพลาสติกแบบใช้ครั้งเดียว”

ข้าวจาก https://thelogicalindian.com/news/paras-saluja-colorful-tiles-plastics/